Van de week blogde ik over haren in mijn voeten (voor geinteresseerden: foto onderaan dit bericht), vandaag heb ik weer wat anders! En volgende keer weer gewoon over ADHD hoor.

Kort verhaal lang (daar ben ik goed in joh):
Gisteravond hebben Walter en ik weer eens de Wii tevoorschijn gehaald voor een gezellig avondje gamen. We begonnen met een paar stevige potjes vechten met Super Smash Bros. Yeah! Fanatiek gingen we aan het meppen en rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. We maakten de hele club finaal in totdat ik (of eigenlijk mijn character Link in het spel) wat moeite kreeg met springen: mijn duim voelde niet zo fijn en dus sprong Link niet meer zo goed de lucht in.

Omdat het voor het spel wel belangrijk is dat Link lekker springt, keek ik even streng naar mijn duim. Duim keek me rood aan. Even dacht ik dat het schaamrood was tot ik in mijn rode duimoppervlak een witte cirkel waarnam. Pf! Ik had gewoon een dikke vette blaar op mijn duim gespeeld en we waren net een halfuurtje aan het meppen!

De rest van de avond heb ik met tape op mijn duim gespeeld want ik laat me natuurlijk niet weerhouden door een blaar.

Nee, dan de haren in mijn hielen! Hier is er eentje. Bewonder en gruwel:

Structuur en regelmaat? Geen haar op mijn voet die daar aan denkt!

Je leest het goed. Ik heb haren op mijn voet. Nee, niet zo’n haar op je teen zoals mannen die vaak hebben en ik soms (dan maakt mijn pincet snel korte metten met ze).

Deze haar trof ik aan onder mijn hiel. Drie keer goed bekeken, er kwam toch echt een zwarte haar uit mijn hiel. Meteen heb ik het vreemde wezen uit mijn hiel getrokken. Ik kon niet verklaren hoe die daar kwam. Misschien was ik heel vreemd op een kattenhaar gestapt? Zou kunnen, met 2 zwarte katten liggen er weleens zwarte haren op de vloer. Al gauw dacht ik niet meer aan het voorval, het was te bizar om te kunnen verklaren.

Tot vandaag. Vandaag keek ik weer want er irriteerde iets onder mijn voet. “Oe, leuk, een splinter! Die ga ik lekker splinters uit mijn voet vissen,” dacht ik nog. Gewapend met een tangetje en een speld met heerlijke scherpe punt ging ik er even goed voor zitten.

Weer een haar! In mijn hiel! Hij lag onderhuids en stak er een klein stukje uit. Vreeeemd. Vastbesloten te gaan vissen naar iets in mijn hiel pakte ik het tangetje en speldje en ik heb lekker zitten pulken tot ik eindelijk het laatste stukje haar met haarzakje los kon trekken. Phew! Die is weg.

Haha! Dat dacht ik! Want daar hield de horror niet op. Bij nadere inspectie van mijn hiel (handig dat ik zo lenig ben) zag ik nog 2 haren die bezig zijn uit mijn hiel te groeien!

Kijk. Dat is weer eens heel wat anders dan dat geleuter over ADHD. En morgen foto’s.

In mijn speurtocht naar tips en tricks om mijn ADHD wat beter hanteerbaar te maken kwam ik veel informatie tegen over de link tussen bewegen en concentratie. Vooral bij mensen met ADHD schijnt de concentratie te verbeteren als zij daarbij bewegen. Daarom wiebelen we zo als we heel erg geconcentreerd met iets bezig zijn of we ons best doen om die concentratie te bewaren.

Ik moest meteen denken aan de periode waarin ik mijn afstudeerscriptie schreef. Als ik flink moest nadenken over teksten die ik wilde schrijven, of over de structuur van het geheel (wat was dat ingewikkeld!!), dan begon ik daarbij te lopen. Ik heb grote afstanden afgelegd toen: op en neer lopen, hangen op een tafel, been omhoog, bukken, je kunt het zo gek niet bedenken. Het hielp me ontzettend bij het nadenken, maar helaas kon ik dat alleen als ik thuis was of op een plek waar ik mijn medestudenten niet al teveel zou afleiden van hun werk. Feit blijft dat ik altijd beweging opzoek als ik moet nadenken of als ik ‘bij de les’ wil blijven.

Terug naar mijn speurtocht: meerdere malen ben ik de tip tegengekomen om een dingetje in je handen te hebben. Een friemeldingetje. Met een grote glimlach las ik van iemand die altijd silly putty bij zich heeft. Ken je dat nog? Heerlijk spul! Het spul kan stuiteren, is kneedbaar, blijft niet plakken op stoffen maar je kunt er wel een afdruk van een krant op maken. Leuk, maar toen ik over de friemeldingetjes las, dacht ik aan een zacht balletje. Uiteraard kon ik het perfecte balletje niet vinden in de speelgoedwinkel, maar in de dierenwinkel wel!

Vanuit een zakje keken 4 balletjes me vrolijk gekleurd aan. Ik kocht mijn eerste zakje en inmiddels liggen ze al overal in huis, tassen en auto. Ze zijn ook al in de wasmachine geweest omdat ze enorm naar rubber stonken. Nu zijn ze ietsje fletser qua kleur maar ze ruiken heerlijk en ik neem ze overal mee naartoe. Ik knijp erin, laat ze rollen over mijn hand, tussen mijn vingers, tussen twee handen, alles wat het balletje wil. En intussen is mijn hoofd gewoon lekker bezig met 1 ding (luisteren), want ik kan mijn innerlijke onrust kwijt in dat balletje! Het werkt natuurlijk niet altijd en soms merk ik dat ik heel fanatiek met het balletje bezig ben en resulteert het alleen in een hyperfocus op het balletje. Maar al met al voel ik me heerlijk als ik met mijn balletje kan spelen.

De onrust die in ons zit heeft dus echt een uitlaatklep nodig. Bewegen helpt, maar op momenten dat je even niet kunt bewegen werkt het wel uitermate prettig als je die beweging op zo’n manier kwijt kan. Meestal lossen we dat vanzelf op door met iets te friemelen of op nagels te bijten of weet ik veel wat. Het bewust gebruiken van een balletje helpt me ook om me meer bewust te zijn van mijn aandoening en dat scheelt al enorm veel.

Hoe moeilijk is dit zeg! Ik heb de laatste dagen zo ontzettend veel gelezen over ADHD en veel erover geleerd en ik wil alles in dit blog kwijt om de boel voor mezelf op een rijtje te zetten en ook meteen anderen te kunnen helpen. Want het is een chaos voor ADHD’ers.

En die chaos zit me ook enorm in de weg want ik kom er maar niet aan toe om een goeie blogpost te schrijven waarin ik precies datgene zeg wat ik kwijt wil aan de wereld. Misschien moet ik het niet zo groot maken. Maar dat zit wel een beetje in de aard van het beestje he.

In mijn hoofd borrelt het altijd. *blub* Idee voor een blogpost, daar moet ik wat mee doen *blub* Eerst een bakkie koffie pakken *blub* Ik moet opschrijven wat ik in mijn blog wil schrijven anders ben ik het kwijt *blub* O, een leeg doosje, die moet naar het oud papier *blub* Moest ik vandaag nog iemand bellen? Volgens mij wel. Wie dan? Ik moet een lijstje maken met wat ik nog moest doen *blub* Koffie, ik ging koffie maken *blub* Goh, dit is wel typisch adhd he, daar moet ik over gaan bloggen. Zometeen een papiertje zoeken om het op te schrijven, nu eerst de naar de papierbak *blub* Ik moest nog iets anders doen als ik bij de oud-papierbak was… wat was dat ook alweer? *blub* Eerst koffie, ik snak naar koffie *blub* Waarom staan die ski-schoenen nog steeds in de woonkamer? Ik schuif ze richting de deur, dan zet ik ze straks in het washok *blub* Ik heb zo’n zin in dat bloggen! Ik barst van de ideeen. Rustig doen, waar is mijn balletje *blub* Waar IS mijn balletje? *blub* KOFFIE! Dat ging ik doen *blub* Damn, ik moest nog iets onthouden, nou ben ik het kwijt. Wat was het? *blub* Haai poes! Alles goed? Aai-aai, love ya *blub* O, een berichtje op msn! Even gaan kijken wie dat is *blub* Shit, nog een stukje papier voor de papierbak. Die moet ik zo weggooien. Ik leg het hier neer, dan zie ik het zo liggen *blub* Wat deed ik hier? Laptop. Ook even op facebook kijken *blub* Like, Like, Comment, klik *blub* Ha, hier ligt mijn balletje! Even opzij leggen want dat gaat niet met typen *blub* It’s like that, and that’s the way it is. Huh! op de radio, lekkerrr! *blub* Haha, ik moet me nog optutten en ik ben al uuuuren uit de douche *blub* Ik ga toch een start maken met die blogpost, dan zie ik wel hoe ver ik kom *blub* Koffie. Daar wil ik een kopje koffie bij *blub* Haai poes! Gezellig he *blub* O, nieuws op de radio, even luisteren *blub* Aai poesie, how are you today? *blub* … Islamabad? Waar ging dat over? Och *blub* Wat is het ontzettend lekker weer! De bomen worden zo mooi groen *blub* Ik was onderweg naar… Koffie! Keuken dus. Waar is mijn kopje *blub*

Ja, en dan ben je al snel 5 minuten verder. Ben ik altijd zo? Nope. Op sommige momenten kan ik me helemaal verliezen in een activiteit of gedachte. Al mijn aandacht zit dan daar en het is ont-zet-tend ingewikkeld om de aandacht daar weer van af te krijgen. Zo heftig als de gedachten het ene moment door mijn hoofd bubbelen, zo fanatiek kan mijn aandacht ook stil blijven staan op één ding. Tegenstrijdig? Yep. Dat maakt het ook zo bizar, want het lijkt of ik die multifocus en hyperfocus aan en uit kan zetten. Dat zou mooi zijn! Jammer genoeg werkt dat niet zo, maar ik ben wel bezig met techniekjes en daar blog ik een volgende keer over.

Ik heb dus veel ideeën en dingetjes die ik kwijt wil over ADHD maar dat is dus niet zo heel gemakkelijk voor iemand wiens hoofd de hele dag lekker alle kanten op bubbelt. Toch heb ik hier al een hele post vol geschreven. Dat geeft me hoop dat het me wel zal lukken om in elk geval een deel van die ideeën te gaan bloggen.

Maar nu eerst een lekkere kop koffie. Dat heb ik wel verdiend.

Haai!

Vandaag ontving ik ein-de-lijk de boeken die ik vorige week bestelde. Het zijn praktische boeken over ADHD waarmee ik hoop mezelf wat beter te begrijpen en de warboel en negativiteit hoop om te buigen tot een boel positieve kenmerken. Ik heb dus heel veel zin om die boeken te gaan lezen en beschik over bar weinig geduld. Dus heel handig van mij om die boeken dan ‘s avonds laat, op Goede Vrijdag, te bestellen.

Het was al erg genoeg dat de boeken niet de volgende dag zouden komen. Daar kwam nog een heel Paas-weekend achteraan! Pffffff… Ik had er nog goede hoop in dat een fanatieke medewerker gewoon lekker op maandag was gaan werken, maar er verscheen helaas geen pakketje op dinsdag.

Natuurlijk heb ik niet alleen die boeken nodig om veel te weten te komen over ADHD. Ik ben ook als een dolle aan de slag gegaan met informatie op internet. Op mijn computer staat nu een map vol met bestandjes met tips en tricks en ik heb mezelf intussen al een beetje vergeven dat ik waarschijnlijk nooit alles in dit blog zal verwerken, ook al is het wel mijn oprechte bedoeling dat allemaal te gaan doen.

Wat ik ook oprecht van plan ben te gaan doen: mijn nieuwe boeken van A tot Z bestuderen en daar lekker over bloggen. Want de boeken liggen intussen hier naast me en gewapend met mijn balletje, notitieblok en pen ga ik er lekker in duiken. Binnenkort meer over mij en mijn reis door mijn eigen hoofd. Leuk joh!